9 Nisan 2015 Perşembe

Yirmi Üçken On Sekiz Göstermek

Yaşlılık zor bu yazıyı okumaya başlayan pek muhterem okuyucu. Öyle ki annemin ''Sen daha yolun başındasın ne yaşlılığından bahsediyorsun'' lafı bile ikna edemiyor beni genç olduğuma :D

Şimdi bunu bir kenara bırakıp, yazıyı başlıkla bağlayalım; bu zamana kadar kiminle tanıştıysam kimse gerçek yaşıma inanmadı. Aslında son üç yıldır bu durumu sıklıkla yaşadım hala da yaşıyorum desem daha doğru olur. Onun öncesinde yine yaşımdan küçük sananlar oldu lakin şu son üç yıldır daha fazla :)

Ne alaka dimi? Ama çok hoş :D
Alıntı
Peki bu durumdan memnun musun diye sorarsın sen şimdi :D Eskiden komik geliyordu şimdi ise alıştım bu duruma tepkilerim daha heyecansız ''Beni on sekiz yaşında sanan sadece sen değilsin bebeğim'' modundayım :D

Bir anımı anlatayım da gideyim :)))

Bir akşam bizim gelinin annesine gitmiştik. Mahalleden komşular çoluk çocuk ev bayram yeri gibi. Ama hepsi de kafa insanlardı ne yalan söyleyeyim. Hatta beraber oyun bile oynadık. Neyse asıl olaya geleyim; bizim gelinin kardeşi F... benle konuşurken bana abla diye hitap ediyor. E sonuçta aramızda yedi yaş falan var :/ (Yaşlıyım işte :((  ) Bu durum misafir çocuktan birinin dikkatini çekmiş olacak ki F'ye hitaben ''F... abla sen neden ona (Bahsi geçen ''O'' benim (hadi canım :P) ) abla diyorsun sen ondan büyük değil misin?'' diye pat diye sordu. 

F ve ben (Sanırım beni tanımayan diğer ablalarda küçük sandı beni) gülmeye başladık neyse sonra çocuğa dönüp ''Ben ondan büyüğüm.'' dedim. Çocuk yaşımı sorunca da ''Yirmi üç'' dedim. Çocuktan kocaman bir ''OHA'' geldi :DD Biz tabii  yine gülüştük.

Buna benzer yaşadığım ve düşünsem daha da bulacağım bir sürü anım var. Hıı hatta F.. ile ilk tanıştığımızda o da beni küçük sanmış. Bahsi ne zaman geçse ''Keşke kandırsaymışım seni'' derim her defasında :D

Korkularımm

Az evvel kendi kendime bir şeyler karalarken, ne kadar korkak bir insan olduğumu fark ettim. Ciddiyim :D

Yani tabii herkesin korktuğu şeyler vardır elbet. Ama benimkiler biraz garip. (bence)

Mesela dizi - film postu yayınlamaya korkuyorum. Niye mi? Çünkü anlatmaya kalktığım dizi yada filmin hakkını veremem diye düşünüyorum. Rahatsız olduğum yada çok sevdiğim yada çok etkilendiğim bir sahneden bahsederken kitlenip kalırım sürekli aynı kelimeleri söylerim sıkarım gibi geliyor. Hani diyelim çok sevdim yazarak okuyan insanı teşvik edemem. Aynı şey bazı yazmak isteyip de yazamadığım yazılar için de geçerli.

Sonra arkadaşlarımla aramın bozulmasından korktuğum için bazı şeyleri kulak arkası yapmıştım. Sonradan o mevzu biraz karıştı benim kafamda kime inanacağımı sapıttım falan ama ilk duyduğumda kulak arkası yaptım mı yaptım.

Küçükken de benimle dalga geçen bir arkadaşıma (!) ağzının payını vermekten korkardım. Hani ''Aman ben o değilim. Hiç seviyesine inemem'' gibisinden değil. Bizzat o kızdan korktuğum için bir şey diyemezdim. Ama şimdi işler değişti tabii :DD
Şapşik yaa :D

Daha normal korkularıma dönersek; seyrettiğim ve seyretmediğim bütün korku filmlerinden korkuyorum üstüne üstlük 23412 yıl etkisinde kalıyorum :/

Bir de karanlıktan çok korkuyorum. Gerçi karanlıktan korkan insanlar zeki olurlarmış. :D Hani benden başka korkan kim varsa selam olsun ona :DD


Tasarım:Sawako Kuronuma