7 Temmuz 2014 Pazartesi

Dünden Bugüne Ramazan


Alıntı


Biraz önce Dün Gibi çizgi sinemasını seyrederken bende Taeko gibi geçmişe gittim. Aklıma bir kaç anı geldi.

Sonra Ramazan ayı ve bayramlar geldi aklıma. Eskiden dört gözle beklerdim bayramı. Aldığım kıyafetlerim benim için çok değerliydi. Her gelene giyiverirdim kıyafetlerimi dolabımda en başa asardım. Heyecanlanırdım bayram gelse diye. Arife günü uyuyamazdım mesela.

Sahur için heyecanlanır davulcunun sesini duyunca sevinirdim. Bayram için erkenden valizimi hazırlar sabahı zor ederdim. Küpeciğe çıkardık çoluk çocuk :)

Köyde kuzenlerle, bizimkiler senenin son teravihi için camiye gittiklerinde, evi talan ederdik :D Ertesi gün erkenden kalkar, kıyafetlerimizi giyerdik. Herkesin ellerini öperdik. Para veren olunca da sevinirdik :D

Şimdi ise:

Bayram alış verişi neredeyse işkence geliyor. Zaten Ramazandan önce alış veriş yaptığım oluyor ''Ay bunu daha yeni aldım bayramda da giyeyim.'' deyip götürüyorum.

Sahuru ben hazırlıyorum ne zamandır. Davulcumuz yok :( millet ''Biz saat kuruyoruz.'' falan deyip şikayet etmiş sanırsam. Valiz olayına gelince ütü bilmem ne oda zor geliyor son güne bırakıyorum çoğu zaman :( Yaşımdan dolayı küpeciğe çıkmıyorum. Artık eskisi gibi çoluk çocukta kaynamıyor sokaklar :(

Hepimiz büyüdük kuzenler evlenip çoluğa çocuğa karıştı. Koca evde ben kaldım. Bayramlar çok sıkıcı geçiyor. Bu bayramın da pek farklı olacağını sanmıyorum :/

Sanırım bende Taeko gibi biraz geçmiş takıntılıyım. Çocukluğum acı tatlı bir sürü anılarla geçti. Çok kötü şeylerde yaşadım ama hala çocukluğuma dönmek istiyorum. Ya da en azından o eski heyecanım gelse :/ Ne oldu da o heyecan gitti bilmiyorum. Büyüdükçe bazı şeyleri daha kolay idrak ettim. Her şeyin göründüğü gibi toz pembe olmadığını gördüm. Kendi kendime yalnızlaştım her şeyin bu kadar rahat elde edilmesi artık canımı sıkıyor. Okulda mektup yazmayı öğrenmiştik mesela şimdi hala öğretiliyor mu merak ediyorum.

Kaçıp gidesim geliyor çoğu zaman. Her türlü teknolojiden uzak üç beş insanın yaşadığı kendi halinde saf ama içi dışı bir insanlarla yaşamak istiyorum. Gerçi öyle bir yer var mıdır emin değilim. Hiç olmazsa kendimle baş başa kalbileceğim, şöyle bir kaç günlüğüne de olsa gidebileceğim bir sahil kasabası ya da ada olsa ne kadar güzel olurdu. :D

Mesela böyle bir yer :)
Alıntı


İyice dağıttım konuyu. Yine de Rabbim'e şükür ne diyeyim. Allah'a emanet olun ve kendinize iyi davranın <3


Tasarım:Sawako Kuronuma