13 Haziran 2014 Cuma

Akrostiş Hikaye

Saçma bir şeye imza attım :DD ne ola ki diyenler aşağıdan devam edebilirler :)


1. Bölüm

Hayattan bezmiş, tükenmiş bir halde yürüyordu.

Ayaklarının artık onu mutlu bir sona ulaştırmasını istedi.

Tüm hayatı pişmanlık ve hayal kırıklığı doluydu.

İstasyon dedi birden içindeki ses, evet bugün o gündü.

Ceplerini yokladı hemen şükür ki parası vardı.

El etti karşıdan gelen taksiye sonra hemen binip, istasyon diye talimat verdi.




2. Bölüm :DD

Hatıralar canlandı bir an nasılda unutmuştu on sene önceki sözünü.

Acaba o da hatırlıyor muydu? Belkide istasyonda bekliyordu. Ya da, hayır bu ihtimali düşünmek bile istemiyordu.

Taksiciye hızlı olmasını söyledi daha fazla geç kalmak istemiyordu. Hem ona hem de yaşayacakları mutlu günlere.

İşte geldik dedi taksici nihayet.

Cebindeki parayı uzatıp, üstünü bile almadan fırladı taksiden.

Evet büyük buluşmaya az kalmıştı.




3. Bölüm


Hiçbir yerde bulamıyordu onu artık kabul etmesi lazımdı gelmemişti işte.

Ayrılması gerekti artık istasyondan, ama gidemiyordu çünkü içindeki umut bir türlü izin vermiyordu.

Tarık dedi uzaktan bir kadın sesi evet onun sesiydi.

İnsanların arasından sıyrılıp sesin geldiği yöne baktı ve orada capcanlı duran kadını gördü. Gelmiş dedi içinden mutlulukla

Cevap vermeden hemen yanına koşmaya başladı bu sefer geç kalmak yoktu.

En sonunda yanına vardı. Sıkıca sarıldı sevdiği kadına, kokusunu içine çekti. ''Artık seni ölsemde bırakmam'' deyip tüm ayrı geçen yılların acısını çıkarırcasına sımsıkı tekrar sarıldı.



4. Bölüm


Hesapta olmayan şeyler vardı.

Anlatması çok zor ama sana söylemem gereken bir şey var dedi kadın

Titreyen sesinden anlamıştı adam kesin kötü bir şeyler vardı. Her zamanki gibi

İstemiyorum hiçbir şey duymak istemiyorum diye isyan etti adam.

Canından can gidiyordu kadının ama anlatması lazımdı. En iyisi lafı dolandırmadan pat diye söylemekti.

Evlendim ben deyiverdi aniden üstelik hamileyim. Biliyorum buraya gelmemem gerekirdi ama seni son kez görmek istedim.




-Final-

Hayatları bir kez daha ayrılmıştı. Bu kaçıncı ölüşleriydi peki?

Anladım dedi adam usulca ve kadını sarmalayan ellerini çekti belinden.

Tekrar görüşmek güzeldi dedi titremesine engel olamadığı sesiyle. Arkasını dönüp uzaklaşırken gözyaşlarına izin verdi ve yine yollara düştü.

İşte her zaman ki sonlarıydı bu. Başka ne bekliyordu ki zaten? Neyine güvenip umut etmişti?

Cevabı yoktu kendi kendine sorduğu sorulara öyle olmasını istemişti. Sadece bir kereliğine her şey farklı olsun istemişti işte.

Ebedi son belliydi zaten başka şeyler umut etmek çok bir şey ifade etmiyordu. Bitmişti her şey sahi hiç başlamış mıydı ki?



Tasarım:Sawako Kuronuma