7 Temmuz 2014 Pazartesi

Dünden Bugüne Ramazan


Alıntı


Biraz önce Dün Gibi çizgi sinemasını seyrederken bende Taeko gibi geçmişe gittim. Aklıma bir kaç anı geldi.

Sonra Ramazan ayı ve bayramlar geldi aklıma. Eskiden dört gözle beklerdim bayramı. Aldığım kıyafetlerim benim için çok değerliydi. Her gelene giyiverirdim kıyafetlerimi dolabımda en başa asardım. Heyecanlanırdım bayram gelse diye. Arife günü uyuyamazdım mesela.

Sahur için heyecanlanır davulcunun sesini duyunca sevinirdim. Bayram için erkenden valizimi hazırlar sabahı zor ederdim. Küpeciğe çıkardık çoluk çocuk :)

Köyde kuzenlerle, bizimkiler senenin son teravihi için camiye gittiklerinde, evi talan ederdik :D Ertesi gün erkenden kalkar, kıyafetlerimizi giyerdik. Herkesin ellerini öperdik. Para veren olunca da sevinirdik :D

Şimdi ise:

Bayram alış verişi neredeyse işkence geliyor. Zaten Ramazandan önce alış veriş yaptığım oluyor ''Ay bunu daha yeni aldım bayramda da giyeyim.'' deyip götürüyorum.

Sahuru ben hazırlıyorum ne zamandır. Davulcumuz yok :( millet ''Biz saat kuruyoruz.'' falan deyip şikayet etmiş sanırsam. Valiz olayına gelince ütü bilmem ne oda zor geliyor son güne bırakıyorum çoğu zaman :( Yaşımdan dolayı küpeciğe çıkmıyorum. Artık eskisi gibi çoluk çocukta kaynamıyor sokaklar :(

Hepimiz büyüdük kuzenler evlenip çoluğa çocuğa karıştı. Koca evde ben kaldım. Bayramlar çok sıkıcı geçiyor. Bu bayramın da pek farklı olacağını sanmıyorum :/

Sanırım bende Taeko gibi biraz geçmiş takıntılıyım. Çocukluğum acı tatlı bir sürü anılarla geçti. Çok kötü şeylerde yaşadım ama hala çocukluğuma dönmek istiyorum. Ya da en azından o eski heyecanım gelse :/ Ne oldu da o heyecan gitti bilmiyorum. Büyüdükçe bazı şeyleri daha kolay idrak ettim. Her şeyin göründüğü gibi toz pembe olmadığını gördüm. Kendi kendime yalnızlaştım her şeyin bu kadar rahat elde edilmesi artık canımı sıkıyor. Okulda mektup yazmayı öğrenmiştik mesela şimdi hala öğretiliyor mu merak ediyorum.

Kaçıp gidesim geliyor çoğu zaman. Her türlü teknolojiden uzak üç beş insanın yaşadığı kendi halinde saf ama içi dışı bir insanlarla yaşamak istiyorum. Gerçi öyle bir yer var mıdır emin değilim. Hiç olmazsa kendimle baş başa kalbileceğim, şöyle bir kaç günlüğüne de olsa gidebileceğim bir sahil kasabası ya da ada olsa ne kadar güzel olurdu. :D

Mesela böyle bir yer :)
Alıntı


İyice dağıttım konuyu. Yine de Rabbim'e şükür ne diyeyim. Allah'a emanet olun ve kendinize iyi davranın <3


15 yorum:

  1. Eskilerin özlemindeyim ben de

    YanıtlaSil
  2. Ben çocukken de sevmezdim bayramları. Bir tek alışveriş kısmını severdim :D
    Sonrası tam bir işkenceydi benim için. Akrabalarımı sevmeyişimden ve onları mecburen görmek zorunda kalışımdan kaynaklanıyor sanırım.
    Senin çocukluğunu okuyunca kendimden utandım :D

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Bende arkadaşlarımı sevmezdim. Ama her şeye rağmen bayram gelse diye bakardım. Büyüyünce gördüm ki bizde de akrabalık diye bir şey yokmuş aslında.

      Her şeye rağmen çocukluğumu sevdiğim için aklıma güzel anılar geliyor. Pekte sevilecek tarafı yok oysa ki ilk beş sene hariç ama yinede seviyorum çocukluğumu neyin kafasındayım bilemedim :D

      Sil
  3. Pek sevmediğim, "Nerde O Eski Ramazanlar" klişesini yapacam ama esasen günümüzdeki durumda onu çağırıyor :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Aynen :/ Bir gün bu kadar yürekten ''Nerde O Eski Ramazanlar'' diyeceğim aklımın ucundan geçmezdi :) Eskiden heyecanla beklediğim şeyler şimdi işkence geliyor. ''Durumumuz vahim'' klişesini de ben yapayım o zaman :D

      Sil
  4. yer değişelim mi sen bu adaya gel :/
    imdaaat beni kurtarın modundayım :D
    büyüdüğünü kabullenememe çocukluğuna dönme arzusu bendede mevcut :/

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ben seni büyük bir zevkle kurtarmaya gelirim merak etme :D Neden bu kadar kurtulmak istiyorsun merak ettim doğrusu. :)

      Sanırım hiç bir zaman büyümeyi kabullenemeyeceğiz. :/

      Sil
  5. Herhalde artık klişenin dibi ama okumaktan kendimi alamıyorum belki o yılları hep özlediğimden oluyor bunlar.

    Şu bahsettiğin yere kaçmaya benimde çok ihtiyacım var.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Sanırım bu özlemimiz hiç bitmeyecek. Büyüdükçe daha iyi anlar oldum.

      Ne güzel olurdu gidebilseydik. En azından bir kaç gün için. Hayali bile heyecanlandırıyor :)

      Sil
  6. Cok hüzünlendim yazini okuyunca, nekadar icten yazmissin :(
    Ben almanyada dogup büyüdüm ve evlenene kadar pek bayram heyecani yasamadim, bayramlarda genelde herkes calisirdi yine almanyada tatil olmadigi icin. Ama iki üc bayrami türkiyede gecirmisligim vardir cocukken ve ozamanlar cok hosuma giderdi, ev ev gezer seker toplardik örnegin seker bayraminda :) Artik insanlar korkuyor cocuklarina birsey olacak diye bizim gibi kapi kapi gezen olmuyor :(
    Kardeslerim kücükken hep birseylere heveslenirlerdi, örnegin lunaparka yada hayvanatbahcesine gitmek gibi, bazi akrabalar kizardi bana niye götürüyorum, bir sürü para tutuyor vs diye, ama ozaman hep derdimki "yarin birgün ben istesem bile benle birseyler yapmak istemeyecekler veya vakitleri olmayacak belki, yada o tür yerlere heveslenmiyecekler" ve aynen öylede oldu. hepsi birer yetiskin artik ve "hadi gidelim" dedigimde, ya arkadaslarla, ya sevgilisiyle gezeceklerini, ya isyerinden izin alamayacaklarini yada oralara gitmeye hevesleri olmadiklarini söylüyorlar. Artik büyüdük ve kös kös oturup cay iciyoruz evde :) Nerde o eski kivil kivil halimiz, bugünlerde cocuklar bile sessiz. Kuzenlerimin odasindan cit cikmayinca merak ettim kapiyi actim, icerde 8-14 yas arasi 6 tane (!) kiz var, biri sandalyede, ücü yatakta, biri yerde, biri koltukta ve hepsinin elinde cep telefonu birbirleriyle muhattap bile olmuyorlar! :) Hersey facebook, youtube, twitter, whatsapp, instagram olmus. Offf. Valla daraldim senide daralttim belki kusuruma bakma :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Yok olur mu değinmediklerime değinmişsin. Biraz tebessüm biraz da içim burkularak okudum.

      Benim kardeşim yok lakin kardeş yerine koyduğum kuzenlerim var bir araya gelince biz de konuşuyoruz. ''Eskiden şöyleydi böyleydi şimdi ise böyle.'' diyerekten.

      İnsan büyüdükçe küçükken aklının ermediği şeylere aklı ermeye başlayınca değişiyor. Mutlaka değişim şart ama o değişim sürecinde masumluğumuzu verip başka şeyler alıyoruz.

      Mesela eskiden akrabalarımı babaannemi anneannemi dedemi falan çok severdim hala seviyorum ama haklarında düşündüğüm kadar masum olmadıklarını öğrenince soğudum resmen :/

      Vaktinde çevreni dinlemeyip kardeşlerinle vakit geçirmen çok iyi olmuş şimdi bir araya gelince o anılarınızdan bahseder en azından tebessümle hatırlarsınız o günleri :)

      Teknolojiyi bu yüzden sevmiyorum ailenle çevrenle arkadaşlarınla ilişkini koparıyor resmen. En çokta bu yüzden uzaklaşmak istiyorum bulunduğum çevreden :)

      İçini dökmene sevindim. Belki değişen bir şey olmayacak ama en azından rahatlamışsındır :D

      Sil
  7. ne kadar güzel,ne kadar doğal yazmışsın
    yüreğine sağlık,ben de eskileri özlüyorum hep...
    sevgiler :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Teşekkür ederim. Sanırım eskiyi özlemeyenimiz yok.

      Benden de sevgiler :)

      Sil

Hoş Geldin O Kadar Geldin Yorum Yap Öyle Git :DD

Tasarım:Sawako Kuronuma